Opłaty i bilety
Opłaty za park Similan i e-bilet DNP
Dorośli obcokrajowcy płacą 500 THB, dzieci 250 THB. Od października 2025 bilet trzeba kupić online, podając numer paszportu.
Check dates and availability ↗Opłaty za wstęp do Parku Narodowego Mu Ko Similan (taryfa obowiązująca od 7 czerwca 2022)
| Odwiedzający | Opłata | Kategoria |
|---|---|---|
| Dorosły obcokrajowiec | 500 THB | Park kategorii 4 |
| Dziecko obcokrajowca (3–14 lat) | 250 THB | Park kategorii 4 |
| Dorosły Tajlandczyk | 100 THB | Park kategorii 4 |
| Dziecko tajlandzkie | 50 THB | Park kategorii 4 |
| Dodatek za nurkowanie z akwalungiem | 200 THB za osobę za dzień | Płatne dodatkowo poza biletem wstępu |
Ile tak naprawdę wynosi opłata za wstęp
Mu Ko Similan znajduje się w najwyższej grupie opłat Departamentu Parków Narodowych, w kategorii 4, zgodnie z taryfą, która weszła w życie 7 czerwca 2022 roku. Dorośli obcokrajowcy płacą 500 bahtów, a dzieci obcokrajowców w wieku od trzech do czternastu lat – 250 bahtów. Obywatele Tajlandii płacą odpowiednio 100 i 50 bahtów. Na starszych stronach biur podróży wciąż można natrafić na stawkę 300 bahtów dla dzieci obcokrajowców – to cena sprzed 2022 roku. Nurek z akwalungiem ponosi dodatkową opłatę, powszechnie stosowaną przez organizatorów w wysokości 200 bahtów za nurka dziennie, co odzwierciedla fakt, że nurkowie wliczają się do odrębnego dziennego limitu.
Wymóg e-biletu i powód jego istnienia
Mu Ko Similan był jednym z sześciu parków objętych wdrożeniem e-biletów przez departament, a od otwarcia sezonu 2025–26 w dniu 15 października 2025 roku e-bilet stał się obowiązkowy. Bilety kupuje się przez system DNP, w praktyce za pośrednictwem aplikacji mobilnej QueQ lub strony internetowej departamentu, a płatność odbywa się kartą lub tajskim płatnością QR. System generuje kod, który strażnicy skanują po przybyciu. Deklarowanymi motywacjami było ograniczenie gotówki obsługiwanej w odległych posterunkach strażników oraz zapewnienie departamentowi bieżącego, możliwego do audytu licznika odwiedzających w odniesieniu do dziennego limitu.
Dane paszportowe nie są opcjonalne
Bilet elektroniczny jest wystawiany na konkretną osobę. Zagraniczni odwiedzający muszą podać numer paszportu, a operatorzy rezerwujący w Twoim imieniu są proszeni dodatkowo o imię i nazwisko pasażera, datę urodzenia oraz narodowość. Bilety są nieprzenoszalne i bezzwrotne, więc literówka w nazwisku to realny problem, a nie formalność. Zakup w dniu wizyty jest możliwy, ale zamyka się o 08:00, po czym ostateczna liczba osób na dany dzień zostaje ustalona. Poza szczytem sezonu praktyczną zasadą jest kupno biletu co najmniej dzień wcześniej. W okresie Bożego Narodzenia, Nowego Roku, Chińskiego Nowego Roku i Songkranu dostępność kurczy się z dużym wyprzedzeniem.
Co obejmuje opłata — a czego nie obejmuje
Opłata wstępu to opłata za wstęp do parku, a nie za wycieczkę. Finansuje ona pracę strażników parku, boje cumownicze, dzięki którym kotwice nie niszczą raf koralowych, toalety i wywóz odpadów na Koh Miang i Koh Similan, monitoring raf oraz pomoc w sytuacjach awaryjnych. Jedna opłata obowiązuje do momentu opuszczenia wód parku — niezależnie od tego, czy jest to sześciogodzinna wycieczka jednodniowa, czy kilka nocy na statku liveaboard; trasa, która opuszcza park i do niego wraca, może wiązać się z dodatkową opłatą. Nie obejmuje ona łodzi, przewodnika, sprzętu, wyżywienia ani transferów, a park ten jest odrębny od Mu Ko Surin, który pobiera własną opłatę.
Czy opłata jest wliczona w cenę Twojej wycieczki?
To najczęstsza niespodzianka przy rozliczeniu podczas jednodniowej wycieczki na Similany. Wielu organizatorów podaje cenę rejsu z wyłączeniem opłaty parkowej, a następnie pobiera 500 bahtów od osoby dorosłej w gotówce przy pomoście; inni wliczają ją w cenę. Żadne z tych podejść nie jest nieuczciwe, ale różnica ma znaczenie dla czteroosobowej rodziny. Sprawdź, co zawiera cena, zanim porównasz oferty, i przyjmij, że cena wyraźnie niższa od rynkowej z dużym prawdopodobieństwem nie obejmuje opłaty parkowej. Jeśli opłata pobierana jest osobno, zabierz gotówkę w bahtach — terminale kart przy pomoście to zbyt krucha podstawa, by na nich polegać.