De eilanden
Op welke Similan-eilanden je voet aan wal mag zetten
Elf genummerde eilanden, maar slechts twee waar je voet aan wal mag zetten. Koh Miang, Koh Similan, de gesloten schildpadden-eilanden, Koh Bon en Koh Tachai.
Check dates and availability ↗De elf eilanden van Nationaal Park Mu Ko Similan
| Nee. | Eiland | Aanlanden | Bekend om |
|---|---|---|---|
| 1 | Ko Huyong | Beperkte toegang | Grootste strand van de groep; bescherming van schildpadden |
| 2 | Ko Payang | Beperkt toegankelijk | Rotsachtige kliffen |
| 3 | Ko Payan | Beperkt toegankelijk | Duiklocaties |
| 4 | Ko Miang | Ja — hoofdkantoor van het park | Princess- en Honeymoon-stranden; enige restaurant |
| 5 | Ko Ha | Nee | Palingentuin |
| 6 | Ko Payu | Nee | Koraalsnorkelen |
| 7 | Ko Hin Pousar | Nee | Duiklocatie Elephant Head Rock |
| 8 | Ko Similan | Ja | Donald Duck Bay, uitzichtpunt Sail Rock |
| 9 | Ko Ba-ngu | Nee | Christmas Point; rotsblokken en zwemtunnels |
| 10 | Ko Bon | Geen strand | Kalksteeneiland; poetsstation voor mantaroggen |
| 11 | Ko Tachai | Gesloten sinds 15 oktober 2016 | Topduiklocatie |
Een park van elf eilanden en twee stranden
Mu Ko Similan werd in 1982 uitgeroepen tot nationaal park en beslaat ongeveer 140 vierkante kilometer, waarvan slechts zo'n 26 vierkante kilometer land is. De eilanden zijn genummerd van één tot negen van zuid naar noord, met Ko Bon en Ko Tachai toegevoegd als nummer tien en elf toen het park in 1998 werd uitgebreid. Bezoekers gaan er vaak van uit dat ze van eiland naar eiland kunnen hoppen. In werkelijkheid zijn slechts twee eilanden opengesteld om aan land te gaan — Ko Miang en Ko Similan — en de rest zijn snorkelstops, duiklocaties of volledig gesloten. Een standaard dagtocht betekent twee stranden en verschillende stops in het water.
Ko Similan, nummer acht
Het grootste eiland van de groep en het eiland waar elke foto vandaan komt. De noordelijke baai, officieel Ao Kuerk maar algemeen bekend als Donald Duck Bay, is een bocht van licht zand met daarachter een enorme granieten rots die naar verluidt op de kop van de eend lijkt. Daarboven bevindt zich Sail Rock, een granieten wig die schuin omhoog steekt als het zeil van een boot, bereikbaar via een korte maar werkelijk steile klim over rotsblokken — reken op vijftien tot twintig minuten per richting, op schoenen in plaats van slippers, met water bij de hand. Het uitzicht over de baai en de Andaman is het meest gefotografeerde panorama van Zuid-Thailand.
Ko Miang, nummer vier
Ko Miang is het administratieve centrum van het park en het praktischere van de twee eilanden waar u aan land kunt gaan. Er is het hoofdkwartier van de parkwachters, het enige restaurant van het park — van oudsher geopend rond het middaguur — en toiletfaciliteiten, en dat is de reden waarom de meeste dagtochten hier stoppen voor de lunch. Twee stranden, Princess en Honeymoon, liggen aan weerszijden van een kort bospad, en er zijn gemarkeerde wandelpaden door het binnenland waar u de Nicobar-duif kunt spotten. Sinds het verbod van 2018 zijn de bungalows en de camping die hier ooit stonden verdwenen; Ko Miang is nu strikt voor dagbezoek.
De gesloten eilanden, en waarom
De eilanden één, twee en drie — Ko Huyong, Ko Payang en Ko Payan — zijn afgesloten voor publieke toegang om nestelende schildpadden en zich herstellend rif te beschermen. Ko Huyong heeft het langste strand van de archipel, en dat is precies waarom het verboden terrein is. De eilanden vijf, zes, zeven en negen zijn geen formele strandbestemmingen; ze worden vanaf het water bezocht. Ko Hin Pousar op nummer zeven herbergt Elephant Head Rock, een doolhof van gigantische granieten rotsblokken, swim-throughs en geulen die tot voorbij veertig meter afdalen, en de meest bejubelde duiklocatie van het park.
Koh Bon en Koh Tachai zijn heel verschillende bestemmingen
De twee noordelijke eilanden onderscheiden zich geologisch van de granieten Similan-eilanden. Ko Bon bestaat uit kalksteen en heeft vrijwel geen strand — een lange richel die van de kustlijn tot in diep water doorloopt, en de bekendste poetsstation voor mantaroggen van het park, waar mantas verschijnen gedurende het seizoen van oktober tot mei. Ko Tachai, nog verder noordelijk, is sinds 15 oktober 2016 voor onbepaalde tijd gesloten voor bezoekers na schade door toerisme; een strand dat geschikt is voor ongeveer zeventig personen ontving regelmatig meer dan duizend bezoekers. De autoriteiten hebben openlijk gesproken over heropening onder een strikte daglimiet, maar wij hebben niet kunnen bevestigen dat een heropening daadwerkelijk van kracht is.