← Νήσοι Σιμιλάν guide

Τα νησιά

Σε ποια νησιά Σιμιλάν μπορείτε να αποβιβαστείτε

Έντεκα νησιά με αριθμούς, αλλά μόνο σε δύο μπορείτε να περπατήσετε. Κο Μιανγκ, Κο Σιμιλάν, τα κλειστά νησιά των χελωνών, Κο Μπον και Κο Τατσάι.

Check dates and availability ↗

Τα έντεκα νησιά του Εθνικού Πάρκου Μου Κο Σιμιλάν

Όχι.ΝησίΑποβίβασηΓνωστό για
1Κο ΧουγιόνγκΠεριορισμένη πρόσβασηΗ μεγαλύτερη παραλία του συμπλέγματος· προστασία χελωνών
2Ko PayangΠεριορισμένη πρόσβασηΒραχώδεις σχηματισμοί σε γκρεμό
3Ko PayanΠεριορισμένη πρόσβασηΣημεία καταδύσεων
4Ko MiangΝαι — αρχηγείο του πάρκουΠαραλίες Princess και Honeymoon· το μοναδικό εστιατόριο
5Ko HaΌχιΚήπος με σμέρνες
6Ko PayuΌχιΚοραλλιογενής ύφαλος για snorkelling
7Ko Hin PousarΌχιΣημείο καταδύσεων Elephant Head Rock
8Κο ΣιμιλάνΝαιΌρμος Ντόναλντ Ντακ, σημείο θέας Σέιλ Ροκ
9Κο Μπα-νγκουΌχιΚρίσμας Πόιντ; βράχια και περάσματα κολύμβησης
10Κο ΜπονΧωρίς παραλίαΑσβεστολιθικό νησί; σταθμός καθαρισμού σαλαχιών μάντα
11Κο ΤατσάιΚλειστό από τις 15 Οκτωβρίου 2016Κορυφαίο σημείο καταδύσεων

Ένα πάρκο με έντεκα νησιά και δύο παραλίες

Το Mu Ko Similan ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο το 1982 και καλύπτει περίπου 140 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία μόνο περίπου 26 είναι ξηρά. Τα νησιά είναι αριθμημένα από το ένα έως το εννέα από νότο προς βορρά, με τα Ko Bon και Ko Tachai να προστίθενται ως νούμερα δέκα και έντεκα όταν το πάρκο επεκτάθηκε το 1998. Οι επισκέπτες συνήθως υποθέτουν ότι θα πηγαίνουν από νησί σε νησί. Στην πραγματικότητα, μόνο δύο είναι ανοιχτά για αποβίβαση — το Ko Miang και το Ko Similan — και τα υπόλοιπα είναι στάσεις snorkelling, σημεία καταδύσεων ή εντελώς κλειστά. Μια τυπική ημερήσια εκδρομή σημαίνει δύο παραλίες και αρκετές στάσεις στο νερό.

Ko Similan, νούμερο οκτώ

Το μεγαλύτερο νησί της ομάδας και αυτό από το οποίο προέρχεται κάθε φωτογραφία. Ο βόρειος κόλπος του, επίσημα Ao Kuerk αλλά παγκοσμίως γνωστός ως Donald Duck Bay, είναι μια καμπύλη από απαλή άμμο με φόντο έναν τεράστιο γρανιτένιο βράχο που λέγεται πως μοιάζει με κεφάλι πάπιας. Πάνω από αυτόν βρίσκεται το Sail Rock, μια σφήνα γρανίτη γερμένη σαν πανί σκάφους, στην οποία φτάνεις με μια σύντομη αλλά πραγματικά απότομη αναρρίχηση πάνω από βράχια — υπολογίστε δεκαπέντε με είκοσι λεπτά για κάθε διαδρομή, με παπούτσια και όχι σαγιονάρες, και με νερό μαζί σας. Η θέα προς τον κόλπο και το Andaman είναι το πιο πολυφωτογραφημένο πανόραμα της νότιας Ταϊλάνδης.

Ko Miang, νούμερο τέσσερα

Το Ko Miang είναι το διοικητικό κέντρο του πάρκου και το πιο πρακτικό από τα δύο νησιά αποβίβασης. Διαθέτει τα κεντρικά γραφεία των φυλάκων, το μοναδικό εστιατόριο του πάρκου — ιστορικά ανοιχτό στη μέση της ημέρας — και εγκαταστάσεις τουαλέτας, γι' αυτό οι περισσότερες ημερήσιες εκδρομές σταματούν εδώ για μεσημεριανό. Δύο παραλίες, η Princess και η Honeymoon, βρίσκονται εκατέρωθεν ενός σύντομου μονοπατιού μέσα στο δάσος, και υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια πεζοπορίας στο εσωτερικό όπου μπορεί να δείτε το περιστέρι Nicobar. Από την απαγόρευση του 2018, τα μπανγκαλόου και ο χώρος κατασκήνωσης που κάποτε βρίσκονταν εδώ έχουν εξαφανιστεί· το Ko Miang είναι πλέον αυστηρά για ημερήσια χρήση.

Τα κλειστά νησιά, και το γιατί

Τα νησιά ένα, δύο και τρία — Ko Huyong, Ko Payang και Ko Payan — έχουν περιορισμένη πρόσβαση για το κοινό, προκειμένου να προστατευτούν οι χελώνες που φωλιάζουν και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι που ανακάμπτουν. Το Ko Huyong έχει τη μεγαλύτερη παραλία του αρχιπελάγους, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι εκτός ορίων. Τα νησιά πέντε, έξι, επτά και εννέα δεν είναι επίσημα προορισμοί για παραλία· τα επισκέπτονται κανείς από το νερό. Το Ko Hin Pousar στο νούμερο επτά φιλοξενεί το Elephant Head Rock, έναν λαβύρινθο από γιγάντιους γρανιτένιους βράχους, περάσματα κολύμβησης και κανάλια που πέφτουν πάνω από σαράντα μέτρα, και το πιο διάσημο σημείο καταδύσεων του πάρκου.

Το Koh Bon και το Koh Tachai είναι εντελώς διαφορετικά

Οι δύο βόρειες προσθήκες είναι γεωλογικά διακριτές από τους γρανιτένιους Σιμιλάν. Το Ko Bon είναι ασβεστολιθικό με ουσιαστικά καμία παραλία — μια μακριά ράχη που εκτείνεται από την ακτογραμμή προς τα βαθιά νερά, και ο πιο γνωστός σταθμός καθαρισμού σαλαχιών μάντα του πάρκου, όπου τα μάντα εμφανίζονται κατά τη σεζόν από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο. Το Ko Tachai, ακόμη πιο βόρεια, έχει κλείσει επ' αόριστον για τους επισκέπτες από τις 15 Οκτωβρίου 2016 μετά από ζημιές από τον τουρισμό· μια παραλία με χωρητικότητα περίπου εβδομήντα ατόμων δεχόταν τακτικά πάνω από χίλια. Το τμήμα έχει δημόσια συζητήσει το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας του υπό αυστηρό ημερήσιο όριο, αλλά δεν έχουμε καταφέρει να επιβεβαιώσουμε ότι ισχύει κάποια επαναλειτουργία.

Check dates and availability ↗
Check dates and availabilityΚλείστε τώρα, πληρώστε αργότερα · Δωρεάν ακύρωση